മഴ നനഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ...
മഴ അറച്ചറച്ചു പെയ്തിറങ്ങിത്തുടങ്ങി. സ്കൂള് ബാഗുകളെ പാതിമറച്ച് കുട്ടികളും നിരന്നു തുടങ്ങി. നീട്ടിമണിയുടെ താളത്തില് മഴത്തുള്ളികള് വര്ണ്ണശബളമായി കുടയില് തട്ടി ചിന്നിത്തെറിച്ചു. അകലെ നിന്നു കണ്ട ഒരു സാരിത്തുമ്പ്, ഒരു കുടയെ മാത്രം മഴ നനയാന് അനുവദിക്കാതെ വരാന്തയില് കാത്തുനിര്ത്തി. ആ കുടയോടൊപ്പം രണ്ടു കൊച്ചുകണ്ണുകള് മഴയില് നനഞ്ഞു നടന്നു വരുന്ന എന്നെത്തന്നെ നോക്കിനിന്നു. വരാന്തയിലേക്കു കയറി സിദ്ധുവിനെ എടുത്തുയര്ത്തുമ്പോള് അവന്റെ മുഖത്തൊരു വലിയ പരിഭവം തളം കെട്ടിനിന്നു. ''അമ്മയുടെ മോന്റെ മുഖം എന്താ സന്തോഷമില്ലാതിരിക്കണെ?'' വെറുതെ എന്റെ മുഖത്തേക്കൊന്നു നോക്കിയിട്ട് അവന് ഊര്ന്നിറങ്ങി മുഖം തിരിച്ചു നിന്നു. സ്റ്റാഫ് റൂമില് ശാന്തി മിസ്സ് എന്നെയും കാത്തിരിക്കുകയാണ്. പറയാന് പോകുന്നതും ചോദിക്കാന് പോകുന്നതുമെല്ലാം മനസ്സില് കണ്ടിട്ടും നിഷ്കളങ്കമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന് അവരുടെ മുന്നില് ഇരുന്നു. ''സിദ്ധാര്ത്ഥിനെന്തുപറ്റി മാഡം? അവന് പഴയ ആളല്ല, ജികെക്കും ഇംഗ്ലീഷിനും മാര്ക്ക് വളരെ കുറവും. മാഡം, ഈ ചെറിയ പ്രായത്തില് എന്താ അവനിത്ര വിഷമം? എന്തെങ്കിലും പ്രശ...
